Akşam Noor pencereden dışarı bakıyor. Çiçek güzelce duruyor, kuş yavrusu uyuyor ve Sem yine gülüyor. "Küçük ellerim yine de çok yardım etti!" diyor gururla.

Fi l-masaa' tanzoeroe Noor mina n-naafidha. Az-zahratoe jamiila, wal-'oesfoeroe naa'im, wa Sem yadhakoe min jadiid. "Yadaaya s-saghiirataani saa'adataa kathiiraa!" taqoeloe bifakhr.

Wieczorem Noor wygląda przez okno. Kwiatek pięknie stoi, ptaszek śpi, a Sem znowu się śmieje. „Moje małe rączki jednak bardzo pomogły!" mówi z dumą.

In the evening, Noor looks out of the window. The flower stands tall, the little bird is asleep and Sem is laughing again. "My little hands helped a lot after all!" she says proudly.